rûspî

ڕووسپی

sf. & er.(-yî)

KökenKokyapım: rû + spî

1
sf. Yüzü ak, alnı açık, lekesiz, şerefli, başı dik; bir sınavdan veya töhmetten temize çıkmış, aklanmış kimse (örn. rûspî derketin, rûyê xwe spî kirin; zıt: rûreş)
Piştî darizandina dadmend ew ji hemû sûcan rûspî derket û serbilind vegeriya mala xwe.
Adil yargılamanın ardından tüm suçlamalardan yüzünün akıyla çıktı ve başı dik evine döndü.
2
er. (halk dilinde rîspî ile kaynaşarak) Köy veya aşiretin saygın büyüğü, arabulucu kanaat önderi, ak sakallı bilge kimse.
Gava rûspiyê gund ket çayxaneyê, hemû ji cihê xwe rabûn.
Köyün ak sakallısı çayhaneye girince herkes yerinden kalktı.

EşanlamlıHevwategiregir