Ferheng

rû

ڕوو
er.Eril adNavdêra nêr(-yî)
KökenKokkrş. Far. rūy, Pehl. rōy
  1. 1

    Yüz, çehre, sima, vech (EşanlamlıHevwate: dêm II, dîdar, sifet, sûret): -rûyê xwe şuştin yüzünü yıkamak; -rûyê spî ak yüz, temiz çehre

    Mêrxas beriya ku derkeve pêşberî dîwanê rûyê xwe yê spî bi ava kaniyê şuşt.

    Cengâver divanın önüne çıkmadan evvel aydın çehresini çeşme suyuyla yıkadı.

  2. 2

    yanak

    Ji sermê rûyên keça min wek sêvê sor bûbûn.

    Soğuktan kızımın yanakları elma gibi kızarmıştı.

  3. 3

    yüzey, üst yüzey: rûyê erdê yeryüzü

    Gemiya li ser rûyê behran diçe

    Gemi denizlerin yüzeyinde gider;

    Sibehê rûyê golê qeşa girtibû.

    Sabah gölün yüzü buz tutmuştu.

  4. 4

    kılıf, yorgan/yastık yüzü

    EşanlamlıHevwatealekdirûv

    Rûyê vê balîfê ne ji hevrîşimê, ji kitanê hatiye dirûtin.

    Bu yastığın kılıfı ipekten değil, ketenden dikilmiş.