sifet
سفەتKökenKok< Ar. ṣifa
- 1
Vasıf, nitelik, özellik
Sifetê mirovê camêr bi gotin û keda wî ya pak diyar dibe.
Cömert insanın vasfı sözü ve temiz emeğiyle belli olur.
- 2
dilb.DilbilgisiRêziman sıfat
Mamoste got: «Di kurmancî de sifet li pey navî tê, wek sêva sor.»
Öğretmen dedi: «Kürtçede sıfat ismin ardından gelir, 'sêva sor' gibi.»
- 3
- 4
karakter, ahlak.
Sifetê vê keçikê wek yê dapîra wê ye: dilfireh û bi ken.
Bu kızın huyu ninesininki gibi: gönlü geniş, yüzü güler.