Ferheng

sifet

سفەت
KökenKok< Ar. ṣifa
  1. 1

    Vasıf, nitelik, özellik

    Sifetê mirovê camêr bi gotin û keda wî ya pak diyar dibe.

    Cömert insanın vasfı sözü ve temiz emeğiyle belli olur.

  2. 2

    dilb.DilbilgisiRêziman sıfat

    Mamoste got: «Di kurmancî de sifet li pey navî tê, wek sêva sor.»

    Öğretmen dedi: «Kürtçede sıfat ismin ardından gelir, 'sêva sor' gibi.»

  3. 3

    yüz, sima, çehre

    EşanlamlıHevwaterûserçavsûret

    Sifetê wî tê bîra min, lê navê wî nayê bîra min.

    Yüzü aklımda ama adını hatırlayamıyorum.

  4. 4

    karakter, ahlak.

    Sifetê vê keçikê wek yê dapîra wê ye: dilfireh û bi ken.

    Bu kızın huyu ninesininki gibi: gönlü geniş, yüzü güler.