roj

Sîabend ro nîvro da terkûya xwe, revand

Siyabend güpegündüz onu atının terkisine atıp kaçırdı;

Deh roj di wê navê çûn û karwan bi selametî gihîşte warê zozanan.

Böylece on gün geçti ve kervan esenlikle yayla diyarına ulaştı.

Roj çû ava

Güneş battı;

Weke rojê perlemîş dibû

Güneş gibi ışıldıyordu.

Dayika min got: «Rabe, roj bilind bûye, tu hê jî di nav nivînan de yî!»

Annem dedi: «Kalk, güneş tepeye çıktı, sen hâlâ yataktasın!»