Ferheng

rûçik

ڕووچک
KökenKokyapım: rû + -çik
  1. Yüz, çehre, sima, yüz hatları.

EşanlamlıHevwatedêmen

ÖrneklerMînak

Rûçika zarokê piçûk ji kêfa kenê geş dibû.

Küçük çocuğun siması gülmekten parıldıyordu.