Ferheng

tûk

tûkI

تووک
KökenKokkrş. Tü. tüy
  1. 1

    Kıl, hayvan postu tüyü, insan vücut kılı: tûka spî beyaz kıl

    Tûka nerm a laşê çêlikê berxê mîna hevrîşimê dida ber destan.

    Kuzu yavrusunun bedenindeki yumuşak tüy ipek gibi ele geliyordu.

  2. 2

    kuş tüyü; telek, hav.

    Balîfên dapîra min bi tûka qazan tijî ne.

    Ninemin yastıkları kaz tüyüyle dolu.

tûkII

تووک
Bu sözcük için bakınızJi bo vê peyvê binêre
tifdiş.

(tükürük, balgam)

Tükürük, balgam