tewandin

تەواندن

f. gçl.(-tewîn-)

KökenKokköken belirsizkoka nediyar

1
Eğmek, bükmek; -xwe tewandin eğilmek, boyun eğmek:
Min xwe ji qrêl re tewand
Kralın önünde eğildim;
Ew mirovekî serbilind e, tu carî stûyê xwe li ber kesî natewîne.
O onurlu bir insandır, kimsenin önünde boyun eğmez.
2
dilb. çekimlemek.
Keça min li ser dersa xwe ye: lêkeran di dema borî de ditewîne.
Kızım dersinin başında: fiilleri geçmiş zamanda çekimliyor.