vedan
ڤەدان- 1
Kurmak, açmak (çadır)
Koçeran konê xwe yê reş li quntara çiyayê bilind veda.
Göçerler kara çadırlarını yüksek dağın eteğinde kurup açtılar.
- 2
sokmak, ısırmak (yılan, akrep): Mar lê veda Yılan onu soktu
Dayika min her tim digot: "Destê xwe nexe bin keviran, dûpişk li te vedide!"
Annem hep derdi ki: "Elini taşların altına sokma, akrep sokar seni!"
- 3
yankılanmak, aksetmek: Deng veda Ses yankılandı
Li ber şikeftê em bi dengekî bilind qîriyan; dengê me di hundir de veda.
Mağaranın önünde yüksek sesle bağırdık; sesimiz içeride yankılandı.
- 4
dinmek, durulmak, açılmak (yağmur): Baranê veda Yağmur dindi
Em di bin darê de man heta ku baranê veda, paşê em ketin rê.
Yağmur dinene kadar ağacın altında kaldık, sonra yola koyulduk.
- 5
sıvamak: milên xwe vedan kollarını sıvamak.
Xaltiya min milên xwe vedan û dest bi hevîr kir.
Teyzem kollarını sıvadı ve hamura girişti.