xelet

غەلەت

diş. & er. & sf.(-ê / -î)

KökenKok< Ar. ġalaṭ

1
Hata, yanlış, yanılgı; -bi xeletî yanlışlıkla; -xelet kirin hata yapmak, yanılmak:
Xiyala wî ew bû ko îmam xelet kir yan nezanî
İmamın hata yaptığını veya bilmediğini düşündü;
Bi xeletî ve kete nav rêya neyaran, lê bi zanyarî xwe xelas kir.
Yanlışlıkla düşmanların yoluna düştü, lakin aklıyla kendini kurtardı.
2
sf. yanlış, kusurlu, hatalı: -xelet bûn yanılmak, yanlış çıkmak.
Bibore, hejmar xelet e; li vir kesekî bi vî navî tune.
Kusura bakmayın, numara yanlış; burada bu isimde kimse yok.