xubar

غوبار

diş.(-ê)

KökenKok< Ar. ġubār

Toz, toz duman, havada asılı toz zerrecikleri: -toz û xubar toz duman.
Xubarê xwe avîtibû dev û lêvê Memê ye nazik
Toz ince Mem'in ağzına ve dudaklarına konmuştu;

ÖrneklerMînak

Gava hesp bi lez di ser rê re derbas bûn, xubareke mezin rabû û çend deqîqeyan kolan xuya nebû.

Atlar yoldan hızla geçince büyük bir toz bulutu kalktı ve birkaç dakika sokak görünmez oldu.