xulam
غولامKökenKok< Ar. ġulām
Hizmetkâr, uşak, oda uşağı, emir kulu: -Ez xolam! Emrinizdeyim!, Kulunuzum!; xulamê xelkê elin uşağı.
ÖrneklerMînak
Xulamê wefadar li ber deriyê qesra mîr nobedariya mêvanan dikir.
Vefakâr hizmetkâr bey sarayının kapısında misafirleri bekliyordu.