xwedî

1. Sahip, iye, malik, efendi; -xwedî bûn sahip olmak: -xwedî kirin (Bkz.Binêre xwedîkirin) a) + li“li” ile kullanılırBi “li” re tê bikaranîn sahip çıkmak, bakmak, himaye etmek: b) beslemek: c) + ji“ji” ile kullanılırBi “ji” re tê bikaranîn korumak.

   EşanlamlıHevwatexudan

   Ez bûm xweyê zêran jî

   Artık altınların da sahibi oldum;

   Neferê wî xay kir

   Ailesine sahip çıktı;

   bi ceh û kayê xwedî dikir

   arpa ve samanla besliyordu;

   ji baêd şimalêne sar xwey dikir

   soğuk kuzey rüzgârlarından koruyordu.

ÖrneklerMînak