xû
خووKökenKokkrş. Far. xūy
- 1
Ter
Ji germa havînê xû bi eniya wî de diherikî.
Yaz sıcağından alnından ter akıyordu.
- 2
huy, mizaç (xû û xîsl).
Xûya wî wek ya bavê wî ye; zû hêrs dibe.
Huyu babasınınki gibi; çabuk sinirlenir.
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
xû dan terlemek (Bkz.Binêre xûdan).