şema

شەما

diş.(-yê)ayrıcaherwiha: şima

KökenKok< Ar. šamʿa

1
Balmumu
Bapîrê min bi şemayê qelîştokên kewaran digirtin.
Dedem kovanların çatlaklarını balmumuyla kapatırdı.
2
mum (EşanlamlıHevwate: mûm, movane): şemala şemaê balmumu mumu
Di odeya tarî ya medreseyê de şemaya spî bi tîrêjek nerm vêketibû.
Medresenin karanlık odasında beyaz mum yumuşak bir ışıkla yanıyordu.
3
bal peteği
EşanlamlıHevwateşan
Apê min şemayên tijî hingiv ji kewarê derxistin û danîn ser sifrê.
Amcam bal dolu petekleri kovandan çıkarıp sofraya koydu.