îlac

1. 1

   İlaç, deva, derman, şifa, çare

   Bkz.Binêreçarederman

   Bav dinihêre îlac nabe

   Baba bakar ki çare yok.

   Lokmanê Hekîm ji giyayên çiyayên Cûdî ji bo her êş û azarê îlaceke şîfadar amade dikir.

   Lokman Hekim her acı ve hastalık için Cudi Dağları'nın şifalı otlarından bir ilaç hazırlardı.

   Ûlaca birîna wî bi giyayên kûviyan hate çêkirin.

   Yarasının ilacı yaban otlarıyla yapıldı.

2. 2

   çıkar yol, hâl tarzı.

   Bkz.Binêrehuner

   Lê çaxê îlaca dê û bavêd wana dihate birînê, wana parî nanê hişkolekî dida zara, ew ker dibûn

   Fakat anne ve babalarının çaresi tükendiğinde, çocuklara bir parça kuru ekmek verirlerdi de çocukların sesi kesilirdi.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv