derhatin

دەرهاتن

f. gçsz.(der-ê-)ayrıcaherwiha: der-hatin

KökenKokyapım: der- + hatin

1
Dışarı çıkmak, ayrılmak, savuşmak
EşanlamlıHevwatederketinberiya yekî kirin
Ez nahêlim mêvanê min mal derê
Misafirimin evden ayrılmasına izin vermem.
2
-e dönüşmek, hâline gelmek, öyle çıkmak.
Min digot qey ew xerab e, lê ew mirovekî pir baş derhat.
Onun kötü biri olduğunu sanıyordum ama çok iyi bir insan çıktı.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

bêna yekî derhatin burnunda tütmek, birini/bir yeri çok özlemek;

avis / hemle derhatin hamile kalmak, gebe çıkmak.

Ez hatime welatê xerîb, bêna min pê dertêye

Gurbet ele geldim, memleket burnumda tütüyor.