jar

1. 1

   Zayıf, cılız, arık, sıska; yağsız (et)

   Bkz.Binêrenarînqelskêmhêz

   Wey, tu çiqas jar bûyî! Ma li bajêr xwarinê nadin te?

   Vay, ne kadar zayıflamışsın! Şehirde sana yemek vermiyorlar mı?

2. 2

   güçsüz, dermansız, kuvvetsiz

   Piştî nexweşiyê xezûrê min ewqas jar ketibû ku nedikarî ji cihê xwe rabe.

   Hastalıktan sonra kayınpederim öyle dermansız düşmüştü ki yerinden kalkamıyordu.

3. 3

   yoksul, düşkün, zavallı, sefil.

   Cîranê me yê dilovan destê xwe dirêjî jaran dikir û her zivistan êzing dida wan.

   Merhametli komşumuz yoksullara el uzatır, her kış onlara odun verirdi.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

Bkz.Binêre