kerb

1. 1

   Keder, tasa, elem, dert, kahır

   Bkz.Binêrecefaxem

   Ew ji kerba kurê xwe nexweş ket

   Oğlunun kederinden yatağa düştü.

2. 2

   hiddet, öfke, hırs.

   Dema min got ez naçim, bavê min ji kerban sor bû, lê tiştek negot.

   Gitmiyorum deyince babam öfkeden kıpkırmızı oldu ama bir şey demedi.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv