kişîn
کشین- 1
Çekilmek, sürüklenmek
Heta em gihîştin gund, ji ber westînê lingên min li erdê dikişiyan.
Köye varana kadar yorgunluktan ayaklarım yerde sürükleniyordu.
Kirasê wê yê dirêj li ser axê dikişiya.
Uzun elbisesi toprağın üstünde sürükleniyordu.
- 2
Akmak, çağıldamak (su).
Li kaniyê av dikişe
Çeşmeden su akıyor;
Ji wan cewikan hinek hêdîka di nava çayîrê re dikişiyan û deştê av didan.
O arklardan bazıları çayırın arasından usulca akıyor ve ovayı suluyordu.
Kaniya ber mala me şev û roj dikêşe; em bi dengê wê radizin.
Evimizin önündeki pınar gece gündüz akar; biz onun sesiyle uyuruz.
- 3
Tütmek, yükselmek, boşalmak (duman):
Dûxan ji mixarê dikişe
Mağaradan duman tütüyor/çıkıyor;
Ji serê bacê dûman dikişe; qey dapîrê tenûr vêxistiye.
Bacadan duman tütüyor; herhalde nine tandırı yakmış.
- 4
Sürünmek (yılan vb.):
Xwar e, ne dar e / Dimike, ne kar e / Dikişe, ne mar e / Ew çi ye? [Av]
Eğridir ağaç değil / Meler oğlak değil / Sürünür yılan değil / O nedir?; bilmece; cevap: su
Me dît ku marekî reş ji bin kevirekî derket û hêdî hêdî ber bi çem ve kişiya.
Kara bir yılanın bir taşın altından çıkıp yavaş yavaş dereye doğru süründüğünü gördük.
Kurmê hevrîşimê hêdîka li ser pelê tûyê dikêşiya.
İpek böceği dut yaprağının üstünde ağır ağır sürünüyordu.
- 5
peş peşe akmak, ilerlemek (asker, halk, sürü vb.)
Wê rojê sibê heta êvarê esker kêşiya ber bi frontê
O gün sabahtan akşama kadar askerler durmaksızın cepheye doğru aktı/ilerledi.