mirov
مرۆڤKökenKokkrş. Far. mardom, Pehl. mardōm
- 1
İnsan, kişi, şahıs, beşer, adam
Mirovê zana û dilpak di her civakê de mîna çirayekê ronahiyê dide dora xwe.
Bilge ve temiz yürekli insan her toplumda bir kandil gibi çevresine aydınlık saçar.
Merivê rûspî û xwedî tecrube di civatê de bi kêm gotinê gelek rastiyan radixe ber çavan.
Güngörmüş ve tecrübeli insan mecliste az sözle pek çok hakikati gözler önüne serer.
- 2