Ferheng

peya

پەیا
KökenKokkrş. Pehl. payādag
  1. 1

    Adam, kişi, insan, erkek

    Peyakî mêrxas mizgîniya serkeftinê ji gundiyan re anî.

    Mert bir adam köylülere zafer müjdesini getirdi.

  2. 2

    Yaya; piyade asker: peya bûn inmek (attan, araçtan, çatıdan):

    EşanlamlıHevwatemirovmêrzilam

    Memê ji banê koşkê peya bû

    Mem köşkün damından aşağı indi

    Mînîbus nehat, em neçar man û heta bajêr peya çûn.

    Minibüs gelmedi, mecburen şehre kadar yayan gittik.