mêr
مێرKökenKokkrş. Far. mard, Pehl. mard
- 1
- 2
Koca, zevç (Bkz.Binêre şû): mêr kirin (kadın için) evlenmek, kocaya varmak:
Ez tu carê mêra li dinyayê nakim
Ben dünyada asla evlenmem / kocaya varmam;
Xwişka min par mêr kir; mêrê wê mamoste ye, niha li Wanê dijîn.
Ablam geçen yıl evlendi; kocası öğretmen, şimdi Van'da yaşıyorlar.
- 3
Yiğit adam, mert adam, cengâver.
Dapîra min her dem digot: "Mêr ew e ku gava soz da, soza xwe bîne cih."
Ninem hep derdi ki: "Er dediğin, söz verdi mi sözünü tutar."
EşanlamlıHevwatepeya