pêş

1. 1

   Ön, ön taraf, ileri, huzur: pêş çavan kirin gözler önüne sermek, göstermek:

   Herdu ga li paş in, ganeş jî li pêş in

   İki öküz de arkada, mandalar ise önde;

   Bêbextiya xwe pêş çavên min kir bi kiryarên xwe yên tarî.

   Karanlık eylemleriyle hainliğini gözlerimin önüne serdi.

2. 2

   di pêşiya... de önünde; li pêş ve önde, ileriye doğru; ji pêş min ve benim adıma, benim tarafımdan.

   Tu li pêş here, ez ê jî li pey te werim.

   Sen önden git, ben de arkandan gelirim.

Bkz.Binêre

1. 1

   Etek, giysi eteği

   Keçikê pêşa xwe tijî sêv kir û anî ji me re.

   Kız eteğini elmayla doldurup bize getirdi.

2. 2

   Dağ yamacı, eteği: ser pêşa çiyê (dağın yamacında)

   DeğişkeGuhartopêşikEşanlamlıHevwatedamêndawpalqûndax

   Şivanê xort pezê xwe biribû ser pêşa çiyayê Qendîlê.

   Genç çoban sürüsünü Kandil dağının yamacına götürmüştü.