Ferheng

roava

ڕۆئاڤا
KökenKokyapım: ro + ava
  1. (devok)

  1. 1

    gün batımı, gurup vakti

    Dema roavayê bû, şivan pezê xwe ji zozanan ber bi gund ve dajo.

    Gün batımı vakti gelince çoban koyunlarını yayladan köye doğru sürer.

  2. 2

    batı. Bkz. rojava.

    Mala me li roavaya bajêr e, êvaran tav rasterast dikeve pencereyan.

    Evimiz şehrin batısında, akşamları güneş doğrudan pencerelere vuruyor.

EşanlamlıHevwatexurûb