xanî
خانیKökenKokkrş. Far. xāne, Pehl. xānag
- 1
Ev, konut, hane, bina (fiziki yapı olarak)
Xaniyê bapîrê min ji kevir hatiye çêkirin; havînê sar e, zivistanê jî germ.
Dedemin evi taştan yapılmış; yazın serin, kışın sıcak.
- 2
dam, çatı.
Aqûb pêxember rabû ser xênî û li hewara zarokên xwe nihêrî.
Yakup peygamber evin damına çıktı ve çocuklarının imdadına baktı.
Zava çû ser xênî
Damat evin damına çıktı.