kêşan

کێشان

f. gçl. & diş.(-kêş-)

KökenKokkrş. Far. kešīdan

Çekmek, sürüklemek, tartmak; [mec.] cefa ve zahmet çekmek.
Bkz.Binêrekişîn kişandin

ÖrneklerMînak

Karwanê giran barê xwe yê duryanî ber bi çiyayên asê ve dikêşa.

Ağır kervan iki yol ayrımındaki yükünü yalçın dağlara doğru çekiyordu.