Ferheng

mêr

مێر
KökenKokkrş. Far. mard, Pehl. mard
  1. 1

    Erkek adam, kişi; (çoğ.) erkekler, adamlar

    Bkz.Binêremirovpeyazilam

    Jin û zarok hebûn, lê di nava gund de çu mêr li wê derê hazir nebûn.

    Kadınlar ve çocuklar vardı, fakat köyde orada hazır bulunan hiç erkek yoktu.

  2. 2

    Koca, zevç (Bkz.Binêre şû): mêr kirin (kadın için) evlenmek, kocaya varmak:

    Ez tu carê mêra li dinyayê nakim

    Ben dünyada asla evlenmem / kocaya varmam;

    Xwişka min par mêr kir; mêrê wê mamoste ye, niha li Wanê dijîn.

    Ablam geçen yıl evlendi; kocası öğretmen, şimdi Van'da yaşıyorlar.

  3. 3

    Yiğit adam, mert adam, cengâver.

    Dapîra min her dem digot: "Mêr ew e ku gava soz da, soza xwe bîne cih."

    Ninem hep derdi ki: "Er dediğin, söz verdi mi sözünü tutar."

EşanlamlıHevwatepeya