pevçûn
پەڤچوون- 1
Kavga etmek, çekişmek, kapışmak
Birayên min dîsa li ser televizyonê pev çûn; diya min jî rabû, televizyon girt.
Kardeşlerim yine televizyon yüzünden kavga etti; annem de kalkıp televizyonu kapattı.
- 2
Kavga, münakaşa, çekişme, arbede.
Ew dibêje ji min re ye, ê din jî dibêje ji min re ye, pevçûn dikin.
Biri benim içindir diyor, diğeri benim içindir diyor ve kavga ediyorlar.