qolI
قۆلKökenKok< Tü. kol
- 1
Kol; qol-qol bûn (kol kola girmek)
Herdû heval qol bi qol ketin û bi hev re ber bi bazarê meşiyan.
İki arkadaş kol kola girip birlikte çarşıya doğru yürüdüler.
- 2
Kanat
Me teyrek dît ku qolê wî şikestî bû; me ew anî malê û heta ku baş bû, xwedî kir.
Kanadı kırık bir kuş bulduk; eve getirip iyileşene kadar baktık.
- 3
Giysi kolu.
Qolên kirasê xwe bade, em ê dest bi kar bikin.
Gömleğinin kollarını sıva, işe başlıyoruz.