aciz
عاجز- 1
mutsuz, üzgün, kederli, umutsuz; (-den/-dan) bıkmış, usanmış
Mamoste ji şerê zarokan ê di dersê de gelekî aciz bû.
Öğretmen, ders sırasındaki çocukların kavgasından hayli bunaldı.
"Çima tu naxwî"? Go: "Bavo, ez ji goşt aciz bûme"
"Neden yemiyorsun?" Dedi ki: "Baba, etten usandım/bıktım"
Gelikî bêna min tenge, ez acizim
Çok canım sıkılıyor, bunalmış ve huzursuzum
Seydayê min pir bi vê nezanîna min êşiya û aciz bû
Hocam benim bu bilgisizliğime çok incindi ve canı sıkıldı harfiyen: 'bu cehaletime'
Welah, ez gelikî ji canê xwe aciz bûme
Vallahi canımdan bezdim/usandım.
- 2
eskiEskimiş sözPeyva kevn güçsüz, çaresiz, iktidarsız, âciz
Lehî ewqas bi hêz bû ku gundî li hember avê bêçare û aciz man; ji destê kesî tiştek nedihat.
Sel o kadar güçlüydü ki köylüler suyun karşısında çaresiz ve âciz kaldı; kimsenin elinden bir şey gelmiyordu.
- 3
yorgun, bitkin, halsiz
Piştî rêwîtiya şeş saetan ez ji westandinê aciz û bêhal bûbûm; min tenê dixwest ku razêm.
Altı saatlik yolculuktan sonra yorgunluktan bitkin ve halsiz düşmüştüm; tek istediğim uyumaktı.
- 4
rahatsız, cefa/ıstırap çeken.
[Zanî ku mar kûviyek dabeland lê strûyên [sterêne] wî neçûne xwarê û mane li gewriya wî da û jê aciz bû]
Yılanın yabani bir hayvanı yuttuğunu, fakat boynuzlarının boğazından aşağı inmeyip orada kaldığını ve bundan ıstırap çektiğini anladı.
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
Û neferatêt quşonî ket-ket tê bigehînin ko ser bi xo reiyetê aciz neken we miletî dilxoş biken
Ve ordu neferlerine birer birer belletsinler ki kendi başlarına halkı rahatsız etmesinler ve ahaliyi hoşnut etsinler.